Tymczasowe zawieszenie: Microsoft wstrzymuje dystrybucję obrazów SQL Server dla systemu Linux

Microsoft bez uprzedzenia wycofuje gotowe do użycia obrazy SQL Server dla Linuxa z platformy Azure; szybkie tworzenie maszyn wirtualnych nie jest już możliwe.

Istniejące wdrożenia nadal działają, ale wszelkie nowe instancje będą wymagały ręcznej instalacji do czasu wprowadzenia modelu skryptowego, którego premiera zapowiedziana jest na 2025 rok.

Decyzja ta zmienia nawyki zespołów DevOps, zmusza administratorów do powrotu do terminala i ponownie otwiera wojnę chmurową z AWS i Oracle Cloud.

Wstrzymanie obrazów SQL Server Linux: Natychmiastowy szok na platformie Azure

Od początku stycznia wAzure Marketplace nie są już dostępne oficjalne obrazy łączące Ubuntu, RHEL lub SLES z SQL Server 2022. Wyszukiwanie frazy „sql-server-ubuntu” zwraca zwięzły błąd 404.

PowerShell, CLI i Azure SQL Hub stosują się do tej samej zasady: nowe identyfikatory obrazów nie są akceptowane. Tylko już skonfigurowane maszyny wirtualne nadal otrzymują poprawki za pośrednictwem kanału Yum lub APT. Microsoft uzasadnia ten krok „przebudową procesu wdrażania”. Krótko mówiąc: zróbcie miejsce dla modelu skryptowego, żegnajcie czarne skrzynki.

Powrót do instalacji ręcznej: wymagany terminal

Od dziś administrator musi sfałszować swoją maszynę wirtualną, zainstalować zależności, a następnie uruchomić skrypt mssql-conf. Red Hat i SUSE publikują już zaktualizowane przewodniki, przypominając nam, że SELinux w trybie wymuszania może zablokować agenta SQL, jeśli kontekst nie zostanie dostosowany.

Kontenery Dockera pozostają funkcjonalne, ale Microsoft przypomina, że ​​nie są one obsługiwane w środowisku produkcyjnym systemu Windows Server. Przypis, który ma znaczenie w przypadku klastrów hybrydowych.

Skrypty automatyzacji Ansible i Terraform, często klonowane z GitHuba, będą musiały wskazywać na oficjalne repozytoria, a nie na stare identyfikatory URN obrazów. Jeden zapomniany wiersz kodu i potok CI zacznie wołać. Przyszły model skryptowy dla większej elastyczności

Nowa oferta będzie oparta na kreatorze CLI generującym konfigurowalny podręcznik. Użytkownik wybiera dystrybucję, wersję SQL Server oraz metodę licencjonowania (BYOL lub PAYG). Cel: dostosowanie platformy Azure do podejścia „receptury obrazu”, popularnego już w AWS dzięki EC2 Image Builder. Jak na ironię, Microsoft przyjmuje filozofię „zrób to sam”, bliską społeczności Linuksa.Zespoły mogą już testować prototyp hostowany w GitHub Actions; polecenie push uruchamia utworzenie dysku VHD gotowego do zaimportowania na konto w usłudze Storage.

Większa kontrola, ale i większa odpowiedzialność.

Minęły czasy jednolitych konfiguracji. Każdy parametr (port, sortowanie, dane katalogowe) staje się jawny. To świetne rozwiązanie dla purystów, ale mniej dla tych, którzy korzystali z dokumentacji „Dalej > Dalej > Zakończ”. Zysk bezpieczeństwa: brak pustych kont SA i zbędnych usług. Z drugiej strony, źle napisany skrypt może wyłączyć TLS lub zapomnieć o alertach, co przypomina nieprzespane noce migracji z Oracle do PostgreSQL. Microsoft obiecuje wbudowany linter do wykrywania typowych pułapek. Jak dotąd tylko wczesni użytkownicy, którzy przetestowali go na Arch Linux (swoją drogą), potwierdzili jego skuteczność. Wpływ na ekosystem chmury i kontenerów

Partnerzy MSP, którzy pobierali opłaty za „ekspresowe wdrożenie SQL Server”, będą musieli zrewidować swoje pakiety. Wartość przesuwa się w kierunku optymalizacji skryptów i zgodności z CIS Benchmark. Po stronie kontenerów, publiczna baza danych Microsoft mcr.microsoft.com/mssql/server pozostaje aktywna. Jednak bez oficjalnego obrazu Linuksa w Marketplace, rośnie pokusa, aby orkiestrować za pomocą Kubernetes i wykresów Helm, zwłaszcza że Red Hat OpenShift upraszcza wiązanie pamięci masowej. Oracle, nigdy nie stroniąc od trolli, powtarza, że ​​jego Autonomiczna Baza Danych nie wymaga skryptowania. Argument marketingowy wyraźnie skierowany do klientów wahających się między dwoma rachunkami za usługi w chmurze.

Ostatecznie to zawieszenie oznacza punkt zwrotny: Azure koncentruje się na personalizacji, a społeczność zyskuje przestrzeń do automatyzacji, optymalizacji i modyfikacji. Pozostaje pytanie, czy zespoły z radością przyjmą powrót do klawiatury, czy też uciekną do AWS, Oracle lub samodzielnie hostowanego Racka, godnego odcinka Mr. Robot.

Źródło:

winfuture.de